Przychodnia Weterynaryjna OPTIVETBlog

  • Co warto wiedzieć przed przyjęciem kociego współlokatora?


    07/11/2019

    Co warto wiedzieć przed przyjęciem kociego współlokatora? Jak opiekować się kotem?
    Poradnik początkującego kociarza.
    Chcesz mieć kota, ale nie wiesz jak się do tego zabrać? Marzy Ci się futrzany przyjaciel słodko mruczący do ucha? Warto się dobrze przygotować na przyjęcie takiego lokatora. Poniżej kilka porad, które na pewno ułatwią poradzenie sobie z nową sytuacją zarówno właścicielowi, jak i kociakowi.

    Na początek

    Przed przybyciem nowego zwierzaka należy zaopatrzyć się w kilka niezbędnych przedmiotów.

    Są to:

    • 3 miseczki, najlepiej ceramiczne (jedna na suchy pokarm, jedna na mokry, jedna na wodę),
    • legowisko dla kota, można je zrobić nawet z kartonowego pudełka, ważne żeby było miękko i przytulnie :)
    • drapak, jeśli chcemy uniknąć drapania mebli lub dywanów,
    • kuwetę, najpierw odkrytą, później, gdy kot się do niej przyzwyczai, krytą, w której dzięki górnej, zamykanej części żwirek nie będzie się rozsypywał,
    • żwirek do kuwety; są różne rodzaje bitumiczny, silikonowy, drewniany, itp
    • kilka zrobionych lub kupionych zabawek
    • transporter,
    • karma, zarówno sucha jak i mokra.

    Koty często przewracają miseczki, jeżeli te są plastikowe, zaś w metalowych woda może mieć posmak nieodpowiadający kotu. Najlepsze są ceramiczne, ponieważ są za ciężkie żeby pupil je przewrócił i wszystko smakuje w nich tak, jak powinno. Zdarza się także, że żadna z miseczek nie będzie odpowiadała, albo że kot będzie wychlapywał wodę łapką. W takim wypadku sprawdzi się fontanna z wytryskującą wodą.

    Kota raczej nie uda się nauczyć spania w jednym miejscu jak psa. Kot sam wybiera sobie miejsce, w którym będzie odpoczywał. To może być zarówno krzesło czy kanapa, jak i zakurzony kąt na samym szczycie mebli. Te zwierzęta lubią ciszę, spokój i intymność podczas snu :) Niech nas nie zdziwi kotek śpiący w szafie lub na pralce.

    Drapak, na którym (nauczony tego) kot będzie ścierał pazury, może mieć różne formy i kształty. Jeżeli mamy miejsce, kupmy większy, z legowiskiem i budką, który posłuży też kotu za schronienie. Chcąc nauczyć kota korzystania z drapaka musimy wykazać się cierpliwością. Za każdym razem, gdy widzimy, że zaczyna drapać dywan czy meble, przenieśmy go na drapak i pokażmy właściwe miejsce do tego.

    Kot, który nigdy nie korzystał z kuwety bądź mały kociak, nie będzie od razu wiedział jak to robić. Po pierwsze, nigdy nie krzyczymy i nie bijemy kota, nawet jeśli załatwi się w innym miejscu!!!! To przyniesie skutek odwrotny od zamierzonego, a do tego może sprawić, że zwierzak zacznie szukać ukrytych miejsc do załatwienia potrzeby. Jeżeli widzimy, że kot ,,ustawia się”, przenieśmy go po prostu do kuwety. Róbmy to za każdym razem spokojnie i bez gwałtownych ruchów, a gwarantujemy że cierpliwość i konsekwencja się opłaci. Jeżeli mimo wszystko nie chce się załatwiać w kuwecie, spróbujmy wymienić żwirek na inny lub przestawmy kuwetę. Pamiętajmy, że miejsce to powinno być ciche i spokojne, gdzie rzadko kręci się człowiek.

    Najlepiej, żeby ziarenka żwirku nie były za małe (jak np. piasek, który będzie wchodził między poduszeczki i łapki) ani nie za duże i nie za ostre bo wtedy poranią delikatne poduszki łap i zniechęcają kota. Kot będzie kopał w kuwecie, rozsypując żwirek na podłogę, dlatego lepsza jest zamknięta kuweta, bo nie będzie co chwile trzeba zamiatać podłogi.

    Zabawki pozwalają młodemu kotu rozładować energię. Sznurki na patykach, piłeczki, a nawet jakaś szmatka, to wszystko przyniesie kotu radość. Nie zarzucajmy go jednak wszystkimi zabawkami na raz, dajmy mu na jakiś czas piłeczkę, później, gdy jego entuzjazm i fascynacja nią trochę opadnie, zabierzmy ją, a pobawmy się patyczkiem ze sznurkiem lub piórkami. Jeżeli kot zaczyna podczas zabawy gryźć lub drapać nasze np. ręce, należy natychmiast przerwać zabawę. Nie można pozwalać kotu na takie zachowania ponieważ są kłopotliwe i w przyszłości możemy mieć problem by je wyeliminować.

    W transporterze będziemy przewozić kota. Niech stoi w domu, z otwartymi drzwiczkami, żeby kot mógł do niego swobodnie wchodzić. Jeżeli się z nim zapozna, będzie spokojniejszy podczas podróży.

    Jest bardzo dużo różnych karm dla kotów, ale wybierając tę, którą będzie jadł nasz kot, powinniśmy się kierować kilkoma ważnymi kryteriami. Kot to zwierzę mięsożerne, więc w jego karmie powinno być jak najwięcej mięsa. Zawsze sprawdzajmy skład i wybierajmy te karmy, które mają wysoką zawartość białka oraz tauryny, która jest niezwykle ważnym elementem w profilaktyce chorób serca.

    Wbrew powszechnym przekonaniom, koty nie powinny pić krowiego mleka, ponieważ jest ono często przyczyną biegunek. Najważniejszym napojem jest woda (zawsze świeża i czysta), jeżeli mleko, to tylko specjalne dla kotów, do nabycia w sklepach zoologicznych.

    Przed przybyciem nowego domownika powinniśmy też mądrze ustawić wszystkie sprzęty, legowisko i miseczki w spokojnym miejscu, kuweta tam, gdzie najrzadziej się chodzi. Koty nie lubią widowni podczas załatwiania swoich potrzeb. Powinniśmy usunąć też przedmioty, których ciekawski kociak będzie chciał „skosztować”. Na półkach nie powinny leżeć drobiazgi, a z domu powinny zniknąć kwiatki doniczkowe, które są dla kota trujące, ale też te, które może np. zrzucić z mebli.

    W nowym domu

    Nie można od razu wymagać od kociątka, żeby chciało bawić się z ludźmi, wskakiwać im na kolana, korzystać z kuwety czy drapaka. Zdezorientowane, zabrane od rodzeństwa i matki, będzie raczej chciało zaszyć się w cichym, spokojnym kącie i dopiero kiedy samo o tym zdecyduje, wyjdzie zapoznać się z nowym terenem i nowymi ludźmi. Nie narzucajmy się i zaczekajmy aż ono przestanie się bać, wołanie, łapanie takiego kociątka, sprawi tylko że zacznie obawiać się ludzi.

    Opieka weterynaryjna

    1. Wizyta kontrolna

    Po zaaklimatyzowaniu się kota w domu, należy zgłosić się do lekarza weterynarii na oględziny stanu zdrowia. Ustalmy termin szczepień i odrobaczeń. Na wizycie zadajmy wszelkie nurtujące nas pytania, lekarz profesjonalnie nam na nie odpowie.

    2. Szczepienie i odrobaczenie

    Pierwsze odrobaczanie wykonujemy w wieku 2-3 tygodni.
    Profilaktyczne odrobaczenie wykonuje się co 3 miesiące. Prawidłowo jednak najpierw należy wykonać badanie kału w celu wykrycia pasożytów i w wypadku pozytywnego wyniku, podać odpowiedni preparat.

    W 8 tygodniu życia należy wykonać pierwsze szczepienie przeciwko chorobom zakaźnym i powtórzyć je w 12 tygodniu życia. Odnowienie szczepienia powinno odbywać się co roku.
    Matka wraz z mlekiem przekazuje potomstwu przeciwciała, które zaczynają zanikać około 8 do 12 tygodnia. Wtedy własnie rozpoczynamy szczepienie, aby zwierzę nabyło własną odporność. Dlatego też do czasu ukończenia wszystkich szczepień kotek powinien być izolowany od innych zwierząt, a głównie dzikich kotów lub kotów dorosłych. Kot dorosły może być nosicielem choroby, a sam nie wykazywać żadnych objawów.

    3. Badania kontrolne

    Najbardziej prawidłowe jest wykonywań badań kontrolnych raz w roku u młodych osobników do 3 roku życia i 2 razy do roku u osobników powyżej 3-4 lat. Należy wykonać badanie krwi - morfologię i biochemię oraz usg.

    4. Sterylizacja

    W wieku 6-8 miesięcy powinien zostać wykonany zabieg sterylizacji/kastracji zwierzęcia. Jest on wskazany nie tylko z uwagi na przeciwdziałanie niechcianemu potomstwu, ale także ze względów zdrowotnych, by zapobiec niektórym chorobom jak np. ropomacicze.
    Nie bez znaczenia jest także u kotów agresywnych i podatnych na stres. Jest duża szansa, że po zabiegu kot stanie się spokojniejszy, a samce przestaną także znaczyć teren.
    Pamiętajmy jednak, że po zabiegu kastracji należy bezwzględnie wprowadzić karmę przystosowaną dla takich osobników. Koty z natury wykazują predyspozycje do chorób nerek i układu moczowego. Skłonność ta nasila się u osobników starszych i po kastracji.

    Pielęgnacja

    U krótkowłosych dachowców do pielęgnacji wystarczy szczotka lub grzebień, a czesać powinno się (w zależności od tego czy kot bardzo linieje) raz na dzień, dwa dni. Kot sam się myje, ale jeżeli bardzo się ubrudzi np. od błota, wilgotną, miękką szmatka przetrzyjmy delikatnie futerko.

    Kota można kąpać, ale rzadko który kot, lubi taki zabieg. Nie zmuszajmy naszych podopiecznych, gdyż sytuacje stresowe bardzo źle wpływają na zdrowie kotów.

    Na koniec jedna z najważniejszych informacji dla tych, którzy zdecydują się na posiadanie kota, a nigdy wcześniej go nie mieli. Kot to wspaniałe, mądre i majestatyczne zwierzę, którego do niczego zmusić się nie da. Nie na darmo mawia się, że koty chadzają własnymi ścieżkami. Pamiętajmy, że posiadacz kota musi się przygotować na współpracę, ale nie na swoich warunkach, ale na KOCICH!! Chodzenie po meblach, blatach i stołach jest normalnym zachowaniem dla tych zwierząt. Niech nie zdziwi nas fakt, że kot nie przywita nas przy drzwiach po powrocie do domu, a będzie smacznie spał ukryty w szafie:)), że nie zawsze gdy my mamy ochotę na pieszczoty z kotem, on również wykaże na to chęć :)) Szanujmy kocie charaktery, są niepowtarzalne i fascynujące!!

    KAŻDEMU POSIADACZOWI KOTA GRATULUJEMY I ŻYCZYMY SAMYCH WSPANIAŁYCH CHWIL RAZEM W ZDROWIU I RADOŚCI!!

Skontaktuj się z nami

Godziny otwarcia przychodni:
poniedziałek - piątek 9:00 - 20:00
sobota 10:00 - 14:00
niedziela - dyżur telefoniczny

Zadzwoń do nas: 604 403 840 lub napisz: moc.liamgtevitpo.aindohcyzrp